Tag Archives: natana

ഓഡിഷന്‍

“An audition is a sample performance by an actor, singer, musician, dancer or other performer. It typically involves the performer displaying their talent through a previously memorized and rehearsed solo piece or by performing a work or piece given to the performer at the audition or shortly before.” – കടപ്പാട്: വിക്കി

സത്ത്യത്തില്‍ ഈ ഓഡിഷന്‍, ഓഡിഷന്‍ എന്ന് പറഞ്ഞാ എന്താന്ന് എനിക്ക് ഒരു ഐഡിയ കിട്ടാന്‍ വേണ്ടി കോപ്പി പേസ്റ്റ് ചെയ്തെന്നേ ഉള്ളൂ.. അതായത്, ഒരു അഭിനേതാവോ, അല്ലെങ്കി സംഗീതജ്ഞനോ സ്വന്തം കഴിവ് പ്രദര്‍ശിപ്പിക്കാന്‍ മുമ്പേ പരിശീലിച്ച ഒരു സോളോ അല്ലെങ്കി സ്പോട്ടില്‍ തന്നെ ആവശ്യപ്പെടുന്ന എന്തേലും ഐറ്റം ചെയ്യുന്നു. എന്റെ ആദ്യത്തെ ഓഡിഷന്‍ അനുഭവത്തെ പറ്റി പറയുന്നതിന് മുമ്പ് ഈ ഓഡിഷന്‍ ഉണ്ടാവാനും അതില്‍ ഞാന്‍ എത്തിപ്പെടാനുമുണ്ടായ അത്ര സംഭവബഹുലമല്ലാത്ത സാഹചര്യങ്ങള്‍ വളരെ ചുരുക്കിയെങ്കിലും പറയണം.

രണ്ടു മൂന്നു കൊല്ലം മുന്‍പാണ് ഞാന്‍ ഗിറ്റാര്‍ പഠിക്കാന്‍ കഴക്കുട്ടം സാംസ് മ്യൂസിക്‌ സ്കൂളില്‍ ചേരുന്നത്. അന്ന് ഈ ജിമ്മി hendrix ആരാ ജിമ്മി പേജ് ആരാ എന്നൊന്നും അറിയില്ലായിരുന്നു (ഇത് വായിക്കുന്നവര്‍ക്ക് അറിയില്ലെങ്കില്‍ ഇവരൊക്കെ ലോകത്തിലെ മഹാന്മാരായ ഗിറ്റാറിസ്റ്റുകളാണ്.) പിന്നെ ഒരു ഇന്സ്പ്പിറേഷന്‍ എന്നൊക്കെ പറയാന്‍ അങ്ങന്യോന്നുല്ല്യെനും. പിന്നെ ഇപ്പൊ ഒരു ആവറേജ് ടെക്കി ചിന്തിക്കുന്ന പോലെ തന്നെ. അമൃത എക്സ്പ്രസ്സിന്റെ വാതില്‍ക്കല്‍ നിന്ന് “നെഞ്ജ്ജുക്കുള്‍ പെയ്തിടും ആ മഴൈ” ഇങ്ങനെ ഒക്കെ ഗിറ്റാര്‍ വായിച്ചു പാടാന്‍ പറ്റുവാണെങ്കി (ഉം! നീ ഒറ്റയ്ക്ക് നിന്ന് പാടെ ള്ളൂ എന്ന് ആരോ മനസ്സില്‍ പറഞ്ഞു). ഇവിടത്തെ ട്രെയിനുകള്‍ക്ക് തീരെ ശബ്ധവുമില്ല.

ഗിറ്റാര്‍ പഠിക്കാന്‍ തുടങ്ങിയപ്പോ ആദ്യം ഉണ്ടായ ഒരു വ്യത്യാസം, കുറച്ചുകൂടെ സ്ട്രോങ്ങ്‌ ജോണേറ്സ് (ഈ genre എന്ന വാക്കിന്റെ ഉച്ചാരണം ഇങ്ങനെയാണെന്ന് ഈയടുത്താണ് മനസ്സിലായത്‌) ആസ്വദിച്ചു തുടങ്ങി. ബാക്ക്സ്ട്രീറ്റ് ബോയ്സും മൈക്കിള്‍ ജാക്ക്സണ്‍ ഉം ഒക്കെ കേട്ടോണ്ടിരുന്ന ഞാന്‍ പതുക്കെ മദര്‍ജേന്‍, അവിയല്‍ മുതലായ മ്മടെ നാട്ടിലെ റോക്ക് ബാന്റുകളിലേക്കും പിന്നെ ഡൌണ്‍ട്രോടടെന്‍സ്, കെവോസ്, തുടങ്ങിയ ഹെവി മെറ്റല്‍ ബാന്റുകളിലേക്കും ശ്രദ്ധതിരിച്ചു. മെറ്റാലിക്ക, അയണ്‍ മേയ്ഡെന്‍ തുടങ്ങിയവ കേള്‍ക്കാരുന്ടെങ്കിലും ലോക്കല്‍ സ്വതന്ത്ര സംഗീതജ്ഞരോടാണ് (indie musicians) പഥ്യം. ഒരു പക്ഷെ ഈ സാധനത്തീന് ശബ്ദം ഉണ്ടാക്കാന്‍ ഇത്ര ബുദ്ധിമുട്ടാണല്ലോ എന്ന ഒരു തിരിച്ചറിവാകാം എന്നെ ഇവരിലോട്ടടുപ്പിച്ചത്.

പഠിക്കുന്നത് ക്ലാസിക്കല്‍ ഗിറ്റാര്‍ ആണ്. ആറ് മാസം കൂടുമ്പോ ലണ്ടന്‍ ആസ്ഥാനമായ ട്രിനിറ്റി മ്യൂസിക്‌ കോളേജിന്റെ ഗ്രേഡ് എക്സാം ഒക്കെ ഉണ്ടാവും. രണ്ടു വര്ഷം ആയപ്പോഴേക്കും ഗ്രേഡ് ത്രീ വരെ ഒരു കണക്കിന് തല്ലികൂട്ടി. അവരുടെ സില്ലബസ്സില്‍ പഠിപ്പിക്കുന്ന പീസുകള്‍ (തെറ്റി ധരിക്കരുത് മ്യൂസിക്‌ പീസ് എന്നാണത്രേ അതിനെ പറയുക) അല്ലാതെ സിനിമ പാട്ടൊന്നും (നെഞ്ചുക്കുള്‍ പെയ്തിടും) അറിയില്ല. അതൊന്നും ഒരു കാരണവശ്ശാലും പഠിക്കരുതെന്നാണ് സാറിന്റെ ഉപദേശം. അതെന്താണാവോ. ഞാന്‍ കുറെ ആലോചിച്ചിട്ടും ഒരു എത്തും പിടിയും കിട്ടിയില്ല.

അങ്ങനെയിരിക്കുമ്പോഴാണ് ടെക്നോപാര്‍ക്കില്‍ ‘നടന’ എന്ന ഒരു സാംസ്കാരിക കൂട്ടായ്മ (അങ്ങനെ എന്തോ ആണ്) രൂപീകരിച്ചത്. അവര്‍ ഒരു ബാന്‍ഡ് തുടങ്ങുന്നുണ്ട്, അതിന്റെ ഓടിഷന്‍ ഒക്കെ അനൌണ്സ് ചെയ്തിരുന്നു. ഒന്ന് പോയി നോക്കിയാലോ. അപ്പോഴേക്കും സ്വന്തമായി ഒരു ബാന്‍ഡ് തുടങ്ങുന്നതൊക്കെ ഞാന്‍ സ്വപ്നം കണ്ടു തുടങ്ങിയിരുന്നു (ഒവ്വാ). ഞാന്‍ സാറിനെ വിളിച്ചു.

“സാറെ ഇങ്ങനെ ഒരു പരിപാടീണ്ട്. ഞാന്‍ എന്താ വേണ്ടേ? നിക്കണാ പോണാ? ”
“Of course you should attend, സില്ലബസ്സിലുള്ള ഏതേലും പീസ് പെര്‍ഫോം ചെയ്തോ”
“അതിനു അത് ഒരെണ്ണം ആകെ ഒന്നോ രണ്ടോ മിനിറ്റ് അല്ലെ ഉള്ളൂ. മിനിമം അഞ്ചു മിനിട്ടാ”
“എന്നാ രണ്ടെണ്ണം പിന്നെക്കുപിന്നാലെ ചെയ്തോളൂ”
“എന്റേല് മറ്റേ സ്റ്റീല്‍ സ്ട്രിംഗ് ഗിറ്റാറെ ഉള്ളു അത് വച്ചു പോരെ?”
“ഏയ്‌ അത് വേണ്ട ഞാന്‍ ഇവിടെന്നു ക്ലാസിക്കല്‍ ഗിറ്റാറും ആമ്പ്ലിഫയറും തരാം”

അവിടെയുള്ള ഒരു കൂതറ ഗിറ്റാര്‍ എടുത്തു തന്നു. അതിന്റെ E string സ്റ്റീലാ (ശരിക്കും നൈലോണ്‍ ആണ് വേണ്ടത്). അത് മാത്രം സൌണ്ട് വേറെയാണ് പ്ലേ ചെയ്യുമ്പോ. അങ്ങനെ എന്റെ പതിനായിരത്തിന്റെ ഗിറ്റാറിനു (യമഹ) പകരം ആയിരത്തഞ്ഞൂറു രൂപേടെ എന്തരോ ഒരു ഗിറ്റാറും അമ്പ്ലിഫയരും ഒക്കെ തൂക്കി ഞാന്‍ യാത്രയായി. ഒരു കണക്കിന് ടെക്നോപാര്‍ക്ക് ക്ലബ്ബില്‍ എത്തി. അവിടെയാണ് ഓഡിഷന്‍.

ഇപ്പോതന്നെ കൊറേ എഴുതിക്കൂട്ടിയോണ്ട് ഞാന്‍ നേരെ ഓഡിഷനിലേക്ക് കടക്കുകയാണ്. എന്റെ പേര് വിളിച്ചപ്പോ ഓഡിഷന്‍ റൂമിലേക്ക്‌ ഞാന്‍ കേറി ചെന്നു. നല്ല വലിയ മുറി. അധികം സാധനങ്ങളൊന്നുമില്ല. നല്ല റിഫ്ലെക്ഷന്‍ ഉണ്ടാവും. വെറുതെ ആമ്പ്ലിഫയര്‍ ഒക്കെ തൂക്കിക്കൊണ്ട്‌ വന്നു. രണ്ടു ജഡ്ജുമാരുണ്ട്. ഒരാളെ കണ്ടാത്തന്നെ അറിയാം അയ്യാള് തബലക്കാരനാ. മറ്റെയാള് ഏതാണാവോ.

ഗായകരുടെ ഓഡിഷന്‍ കഴിഞ്ഞപ്പോ അറിഞ്ഞത് ഇരുപതു പേരെ എടുത്തെന്നാ. ഇന്സ്ട്രുമെന്റുകാര് ആകെ അഞ്ചോ ആറോ മാത്രേ വന്നിട്ടുള്ളു. അതൊക്കെ കേട്ടപ്പോ തന്നെ ഈ ബാന്‍ഡ് നമ്മള്‍ ഉദ്ദേശിക്കുന്ന പോലെയല്ലെന്നു മനസ്സിലായി. അപ്ലൈ ചെയ്യുന്നിടത്ത് ഏതു ജോണറിലുള്ളവര്‍ക്കും അപ്ലൈ ചെയ്യാം എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോ ഒരു റോക്ക് ബാന്റോ മറ്റോ ആണ് ഞാന്‍ പ്രതീക്ഷിച്ചത്. എനിക്ക് റോക്ക് പ്ലേ ചെയ്യാന്‍ അറിയില്ലെങ്കില്‍ പോലും അതൊരു റോക്ക് ബാന്‍ഡ് അവാന്‍ ഞാന്‍ ആഗ്രഹിച്ചു… എവടെ! ഇതൊരു ഗാനമേള ട്രൂപ്പ്! അത്രേയുള്ളൂ. അപ്പൊ ഓഡിഷനിലേക്ക്. ക്ലാസിക്കല്‍ പീസ് ഒരു രണ്ടെണ്ണം പ്ലേ ചെയ്തു. ഇത് പ്ലേ ചെയ്യുമ്പോള്‍ ഞാന്‍ കാണുന്നത് ഒന്നുമറിയാതെ വാപൊളിചിരിക്കുന്ന ജഡ്ജുകളെയാണ്. രണ്ടെണ്ണം കഴിഞ്ഞപ്പോഴേക്കും അവര്‍ എന്നെ തടഞ്ഞു.

“സോളോ പ്ലേ ചെയ്യുന്നവരെയല്ല അക്കൊമ്പനിസ്റ്സ് അതായതു ഒരാള്‍ പാട്ട് പാടുമ്പോ പിന്നില്‍ നിന്ന് സപ്പോര്‍ട്ട് ചെയ്യാന്‍ ആണ് ആളെ വേണ്ടത്. ഞങ്ങള്‍ ഒരു ഫ്യൂഷന്‍ ആണ് ഉദേശിക്കുന്നത്. “അതുശരി. ഒക്കെ തീരുമാനിച്ചു വച്ചിരിക്കാണല്ലേ. എന്നാപ്പിന്നെ ഇവമ്മാര്‍ക്ക് കരോക്കേ വച്ചു പാടിയപ്പോരെ? ഗിട്ടാരിസ്റ്റ് ആണെങ്കി അത്യാവശ്യം സോളോ ഒക്കെ ചെയ്യും അല്ലാതെ പാടുന്നവന്‍ മുമ്പില്‍ നിന്ന് സകലവന്മാരുടെയും കയ്യടി വാങ്ങുമ്പോ പിന്നില്‍ നിക്കാന്‍ വേറാളെ നോക്കണം. ഫ്യൂഷനാനത്രേ ഫ്യൂഷന്‍.” ഇത് വെറും ആത്മഗതാഗതം. എന്തായാലും അത് പറ്റില്ലെന്ന് ഞാന്‍ പറഞ്ഞു. ഗിറ്റാറും കോപ്പും ഒക്കെ എടുത്തു ഞാന്‍ റിട്ടേണ്‍. സാറിനെ കണ്ടു കാര്യങ്ങളൊക്കെ പറഞ്ഞു. “അഞ്ചില്‍ പഠിക്കുന്നോനോട് എല്‍ കെ ജി പരീക്ഷ എഴുതാന്‍ പറഞ്ഞപോലെ” എന്ന് സാറിന്റെ കമന്റ്‌ കേട്ടപ്പോ ഒരാശ്വാസം.

പ്രതീക്ഷിച്ച പോലെ തന്നെ ഓഡിഷന്‍ പാസായില്ല. അല്ലെങ്കി ആരാ ആദ്യത്തെ ഓഡിഷന്‍ തന്നെ പാസ്സാവണേ അല്ലെ? എന്തായാലും നന്നായി. ആ ബാന്‍ഡില്‍ ഇപ്പൊ റൊട്ടേഷന്‍ പോളിസി ആണ്. അതായത് ഓരോ പെര്ഫോമാന്സിലും ആളെ മാറ്റും ത്രെ! വെരി ഗുഡ്. ഇതിനിടയില്‍ നോം വേറൊരു ഗിറ്റാറിസ്റ്റിനെ പരിചയപ്പെടുകയും ഞങ്ങള്‍ ഒരു വീഡിയോ ഒക്കെ ഇറക്കുകയും ഉണ്ടായി. ഇവിടെ പറയണം എന്ന് വിചാരിച്ചതല്ല, എന്നാലും അതിനെ പറ്റിയുള്ള ഒരു പോസ്റ്റ്‌ ഇതാ.

Advertisements